Enorm groot, piedklein, boosaardig of vol met goede bedoelingen, moppentapper of oorlogszuchtig, iedereen heeft zijn eigen idee over hoe en wat een trol is. Fantasieën verschillen. Daarom hierbij enkele tips om een trol te herkennen, mocht er ooit één je pad kruisen…

Het is voor ons, mensen, moeilijk om ons een voorstelling te maken van een Troll. Ze leven onder de grond, waar het donker de natuurlijke vijand van het licht is. Trollen verstenen, zwellen op, ja… ontploffen zelfs als er licht op hen valt.
Weinig mensen hebben al een Troll gezien. De Kragntrolls, kleine hopen opeengestapelde steentjes duidt duidelijk de aanwijzigheid van Trollen aan. Meestal worden ze in het Noorden, meer bepaald in Noorwegen, opgemerkt. De talrijke regionale legendes zijn duidelijk het bewijs van.

Op het eerste zicht zijn ze sympathiek, ongeveer tussen 25 cm en 1 m groot, mager, gemiddeld 2 kg, lichtbruine huid, stekelig haar, donkere ogen, weinig gastvrij en niet vrij van talrijke kwajongensstreken. Andere hebben het dan weer over een gedrongen persoon met lange armen, korte benen en mollig en tussen 1,20 m en 3 m. Nog anderen spreken van reuzen met een naaldbomen haartooi, enorme baard, aartslelijk, vol pukkels, een dikke neus en enorm stinkend. Tijdens gevechten zijn ze berucht voor hun indrukwekkende kracht en wapenkunde. Hun wapens smeden ze in de diepste duisternis van de aarde, daar waar alle geheimen van de smeedkunst van wapens verborgen liggen. Het verschil tussen trollen en kabouters is wazig . We weten wel dat, als een kabouter en een troll elkaar ontmoeten, de Troll steeds de boosaardigste is. De Troll zal de kabouter steeds het bloed onder de nagels vandaan halen, hem pijn doen en en enorm treiteren. Trollen zijn echter te dom om te beseffen dat ze kwaadaardig zijn, ze zijn werkelijk ontwetend.

Trollen zijn waarlijk eigenaardige wezens: ze leven in groepen van 5 of 6, zijn losbandig, ja… zelfs sexueel! Ze eten eender wat, met een bepaalde voorkeur voor slijmerige dingen. Ze praten niet, kleden zich niet en bouwen geen huizen. Door de voortdurende problemen met hun omgeving zijn ze noodgedwongen steeds nomaden gebleven. Sommigen beweren dat er perfect samen te leven is met een Troll, zolang je hem met rust laat. Anderen daartegenover beweren dat door hun aartsmoelijk karakter dit totaal onmogelijk is. Belangrijk om weten is dat een Troll enorm speelziek is. Hij houdt er enorm van raadsels op te lossen of eender welke uitdaging aan te gaan. Hij heeft er geen moeite mee dat zijn domheid en naïviteit hem steeds parten spelen. Kijk toch uit als je een Troll ontmoet: kijk niet recht in zijn ogen, daag hem niet uit, praat niet met hem, en vooral laat niet blijken dat hij DOM is. Een boze Troll is echt niet aan te raden.

De trollen in de fantasiewereld vandaag…

Als is de Troll enorm miskend, hij heeft menig schrijver tot inspiratie aangezet of zelfs bekoord. De bekendste Troll is zonder enig twijfel MOEM, de held uit de kinderverhalen van de Zweedse schrijver Tove Jansson. De beschrijving door de auteur, gecombineerd met de humorvolle verhalen geven ons een scherp beeld wat de Trollen zouden kunnen zijn…

Wij mogen zeker niet de twee prachtige trollenverhalen vergeten die de kinderwereld hebben verrukt, namelijk “Jomush et le troll des cuisines” (Uitgeverij Dominique et Compagnie) en de wereldbenoemde, maar verschrikkelijke Troll uit Harry Potter !

Dan nu even een bkik op de Trollenliteratuur voor volwassenen! Eerst de Trollen uit de film ”Lord of the Rings” die een imposante figuur hebben, maar door de zon worden versteend. In “ Bilbo de Hobbit” van Tolkien hebben hun aarzelig gedrag en oneindige discussies een triestige noot. In de enorm goede fantasieroman van Stan Nicholls, wonen de Trollen ondergronds in het Koninkrijk van Maras-Dantia en hebben een enorme bewondering voor die andere vreemde wezens, namelijk de Orks.

In de literatuur is er maar weinig plaats voor Trollen. Daartegenover zijn in de stripverhalen voorbeelden legio. Zoals “Troll” van Morvan, Sfar en Boiscommun (uitgeverij Delcourt). Het verhaal gaat over een mensenkind die groot gebracht wordt door zijn pleegouders Mangog de Troll en Albrecht de Gobelin. Het verhaal zit vol humor en bloederige gevechten.

“Trolls van Troy” (Arleston en Mourier, uitgeverij Soleil) is een afgeleide serie van de vermaarde “Lanfeust van Troy” (Arleston, Tarquin, Mourier). Deze gaat over Hébus, een verschikkelijke slechte Troll maar met een aangeboren magische charme.

In “Trolls van Troy” geraken wij in de gekste situaties en spannendste avonturen waarin een mensenkind geadopterd wordt door de trollen- gemeenschap (het kind was eerst meegenomen als een uniek dessert na het eten…)

Zo, we hopen dat jullie hiermee wat meer te weten gekomen zijn over de Trollen . Als je tijdens een wandeling ergens een rots ziet die voldoet aan de beschrijving, neem dan zeker een foto en stuur hem ons op.

Zonder enige twijfel gaat het over een Troll die werd verrast door het zonlicht, versteende !

Aangeraden literatuur en herkenningspunten:

• Arleston, Mourier, "Trolls de Troy", Soleil;
• Brasey Edouard, "Géants et Dragons", Pygmalion;
• Chaize, A., "Un hiver dans la vallée de Moumine" de Tove Jansson, Nathan;
• Duchesne Christine," Jomush et le troll des cuisines", Edition Dominique et Compagnie;
• Jansson Tove," Moumine le troll", Pocket « Kid pocket » n° 55;
• Jansson Tove," L'Été dramatique de Moumine", Pocket « Kid pocket » n° 209;
• Jansson Tove, "Un hiver dans la vallée de Moumine", Pocket « Kid pocket » n° 321;
• Lecouteux Claude, "Les nains et les elfes au moyen âge", Imago;
• Morvan, Sfar, Boiscommun, "Troll", Delcourt;
• Nicholls Stan, "Orcs", Bragelonne;
• Tolkien J.R.R., "Bilbo, le Hobbit", Christian Bourgeois;
• Tolkien J.R.R., "Le Seigneur des Anneaux", Christian Bourgeois;